Capítulo 1 · 13 / 39
1.13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥१३॥
tataḥ śaṅkhāś ca bheryaś ca
paṇavānaka-gomukhāḥ
sahasaivābhyahanyanta
sa śabdas tumulo ‘bhavat
tataḥ—depois disso; śaṅkhāḥ—búzios; ca—também; bheryaḥ—clarins; ca—e; paṇava-ānaka—trombetas e tambores; go-mukhāḥ—cornetas; sahasā—de repente; eva—certamente; abhyahanyanta—sendo simultaneamente tocados; saḥ—esse; śabdaḥ—som combinado; tumulaḥ—tumultuoso; abhavat—tornou-se.
Em seguida, os búzios, os clarins, as trombetas, os tambores e as cornetas soaram todos de súbito, e o som combinado foi tumultuoso.