Capítulo 11 · 16 / 52
11.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ताद्
दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम् ॥१७॥
kirīṭinaṁ gadinaṁ cakriṇaṁ ca
tejo-rāśiṁ sarvato dīptimantam
paśyāmi tvāṁ durnirīkṣyaṁ samantād
dīptānalārka-dyutim aprameyam
kirīṭinam—com elmos; gadinam—com maças; cakriṇam—com discos; ca—e; tejorāśim—refulgência; sarvataḥ—de todos os lados; dīptimantam—resplandecente; pasyāmi—vejo; tvām—a Ti; durnirīkṣyam—difícil de contemplar; samantāt—por toda parte; dīpta-anala—fogo flamejante; arka—sol; dyutim—luz solar; aprameyam—imensurável.
Tua forma, adornada com vários elmos, maças e discos, é difícil de contemplar por causa de sua deslumbrante refulgência, que é ígnea e imensurável como o sol.