Capítulo 11 · 23 / 52
11.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥२४॥
nabhaḥ-spṛśaṁ dīptam aneka-varṇaṁ
vyāttānanaṁ dīpta-viśāla-netram
dṛṣṭvā hi tvāṁ pravyathitāntar-ātmā
dhṛtiṁ na vindāmi śamaṁ ca viṣṇo
nabhaḥ spṛśam—tocando o céu; dīptam—resplandecente; aneka—muitas; varṇam—cores; vyāttā—aberta; ānanam—boca; dīpta—resplandecentes; viśāla—imensos; netram—olhos; dṛṣṭvā—ao ver; hi—certamente; tvām—a Ti; pravyathitā—perturbada; antaḥ—dentro; ātmā—alma; dhṛtim—firmeza; na—não; vindāmi—tenho; śamam—tranquilidade mental; ca—também; viṣṇo—ó Senhor Viṣṇu.
Ó Viṣṇu onipenetrante, já não consigo manter meu equilíbrio. Vendo Tuas cores radiantes a preencher os céus e contemplando Teus olhos e bocas, sinto medo.