PT

Capítulo 17 · 9 / 24

17.12

अभिसन्धाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् ।
इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥१२॥

abhisandhāya tu phalaṁ

dambhārtham api caiva yat

ijyate bharata-śreṣṭha

taṁ yajñaṁ viddhi rājasam

abhisandhāya—desejando; tu—mas; phalam—o resultado; dambha—orgulho; artham—benefícios materiais; api—também; ca—e; eva—certamente; yat—aquilo que; ijyate—adoração; bharata-śreṣṭha—ó chefe dos Bhāratas; tam—esse; yajñam—sacrifício; viddhi—saiba; rājasam—no modo da paixão.

Mas o sacrifício executado por algum fim ou benefício material, ou executado ostensivamente, por orgulho, é da natureza da paixão, ó chefe dos Bhāratas.

Às vezes, sacrifícios e rituais são executados visando à elevação ao reino celestial ou a algum benefício material neste mundo. Tais sacrifícios ou execuções ritualísticas são considerados no modo da paixão.