Capítulo 18 · 73 / 74
18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥७७॥
tac ca saṁsmṛtya saṁsmṛtya
rūpam aty-adbhutaṁ hareḥ
vismayo me mahān rājan
hṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ
tat—essa; ca—também; saṁsmṛtya—lembrando; saṁsmṛtya—lembrando; rūpam—forma; ati—grande; adbhutam—maravilhosa; hareḥ—do Senhor Kṛṣṇa; vismayaḥ—maravilha; me—minha; mahān—grande; rājan—ó Rei, hṛṣyāmi–regozijando-me; ca—também; punaḥ punaḥ—repetidamente.
Ó Rei, quando me lembro da maravilhosa forma do Senhor Kṛṣṇa, fico tomado por uma maravilha ainda maior, e regozijo-me uma e outra vez.
Parece que Sañjaya também, pela graça de Vyāsa, pôde ver a forma universal de Kṛṣṇa exibida a Arjuna. É claro, diz-se que o Senhor Kṛṣṇa jamais havia exibido tal forma antes. Foi exibida apenas a Arjuna, mas alguns grandes devotos também puderam ver a forma universal de Kṛṣṇa quando ela foi mostrada a Arjuna, e Vyāsa foi um deles. Ele é um dos grandes devotos do Senhor, e é considerado uma poderosa encarnação de Kṛṣṇa. Vyāsa revelou isso ao seu discípulo, Sañjaya, que se lembrou daquela maravilhosa forma de Kṛṣṇa exibida a Arjuna e dela desfrutou repetidamente.