PT

Capítulo 2 · 52 / 71

2.53

श्रुतिविप्रतिपन्ना ते यदा स्थास्यति निश्चला ।
समाधावचला बुद्धिस्तदा योगमवाप्स्यसि ॥५३॥

śruti-vipratipannā te

yadā sthāsyati niścalā

samādhāv acalā buddhis

tadā yogam avāpsyasi

śruti—revelação Védica; vipratipannā—sem ser influenciada pelos resultados fruitivos dos Vedas; te—sua; yadā—quando; sthāsyati—permanecer; niścalā—imóvel; samādhau—em consciência transcendental, ou consciência de Kṛṣṇa; acalā—inabalável; buddhiḥ—inteligência; tadā—nessa altura; yogam—autorrealização; avāpsyasi—você alcançará.

Quando sua mente já não for perturbada pela linguagem florida dos Vedas e quando permanecer fixa no transe da autorrealização, então você terá alcançado a consciência Divina.

Dizer que a pessoa está em samādhi é dizer que ela percebeu plenamente a consciência de Kṛṣṇa; isto é, aquele que está em pleno samādhi percebeu o Brahman, o Paramātmā e o Bhagavān. A mais elevada perfeição da autorrealização é compreender que a pessoa é eternamente o servo de Kṛṣṇa e que sua única ocupação é cumprir seus deveres em consciência de Kṛṣṇa. Uma pessoa consciente de Kṛṣṇa, ou devoto inabalável do Senhor, não deve ser perturbada pela linguagem florida dos Vedas, nem se ocupar em atividades fruitivas para a promoção ao reino celestial. Em consciência de Kṛṣṇa, a pessoa entra diretamente em comunhão com Kṛṣṇa, e, assim, todas as orientações de Kṛṣṇa podem ser compreendidas naquele estado transcendental. Tal pessoa certamente alcançará resultados por tais atividades e atingirá conhecimento conclusivo. Basta cumprir as ordens de Kṛṣṇa ou de Seu representante, o mestre espiritual.