Capítulo 3 · 32 / 43
3.32
ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥३२॥
ye tv etad abhyasūyanto
nānutiṣṭhanti me matam
sarva-jñāna-vimūḍhāṁs tān
viddhi naṣṭān acetasaḥ
ye—aquellos; tu—sin embargo; etat—esto; abhyasūyantaḥ—por envidia; na—no; anutiṣṭhanti—realizan regularmente; me—Mí; matam—mandato; sarva-jñāna—todo tipo de conocimiento; vimūḍhān—perfectamente engañados; tān—ellos son; viddhi—sábelo bien; naṣṭān—totalmente arruinado; acetasaḥ—sin conciencia de Kṛṣṇa.
Pero aquellos que debido a la envidia hacen caso omiso de estas enseñanzas y no las practican regularmente, deben ser considerados desprovistos de todo conocimiento, engañados y condenados a la ignorancia y al cautiverio.
Aquí se expone claramente el defecto de no ser consciente de Kṛṣṇa. Así como hay castigo para la desobediencia a la orden del jefe ejecutivo supremo, ciertamente también hay un castigo por la desobediencia a la orden de la Suprema Personalidad de Dios. Una persona desobediente, por grande que sea, es ignorante de sí misma, del Brahman Supremo, del Paramātmā y de la Personalidad de Dios, debido a su corazón vacío. Por lo tanto, para ella no hay esperanzas de que perfeccione su vida.