ES

Capítulo 9 · 22 / 34

9.22

अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥२२॥

ananyāś cintayanto māṁ
ye janāḥ paryupāsate
teṣāṁ nityābhiyuktānāṁ
yoga-kṣemaṁ vahāmy aham

ananyāḥ—ningún otro; cintayantaḥ—concentrándose; mām—en Mí; ye—quien; janāḥ—personas; paryupāsate—adoran debidamente; teṣām—ellos; nitya—siempre; abhiyuktānām—fijo en la devoción; yoga-kṣemam—requisitos; vahāmi—llevo; aham—Yo.

Pero a quienes Me adoran con devoción, meditando en Mi forma trascendental, Yo les llevo lo que les falta y les preservo lo que tienen.

Aquel que es incapaz de vivir por un momento sin conciencia de Kṛṣṇa, no puede más que pensar en Kṛṣṇa las veinticuatro horas, ocupándose en el servicio devocional, oyendo, cantando, recordando, ofreciendo oraciones, adorando, sirviendo los pies de loto del Señor, ofreciendo otros servicios, cultivando la amistad y entregándose completamente al Señor. Dichas actividades son completamente auspiciosas y llenas de potencias espirituales; de hecho estas hacen al devoto perfecto en la autorrealización. Entonces, su único deseo es alcanzar la compañía de la Suprema Personalidad de Dios. Esto es llamado yoga. Por la misericordia del Señor, dicho devoto nunca regresa a esta condición material de vida. Kṣema se refiere a la misericordiosa protección del Señor. El Señor ayuda al devoto a alcanzar conciencia de Kṛṣṇa mediante el yoga y cuando se vuelve plenamente consciente de Kṛṣṇa, el Señor le protege de caer a una condición de vida miserable.