Capítulo 10 · 14 / 40
10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥१६॥
vaktum arhasy aśeṣeṇa
divyā hy ātma-vibhūtayaḥ
yābhir vibhūtibhir lokān
imāṁs tvaṁ vyāpya tiṣṭhasi
vaktum—decir; arhasi—merecer; aśeṣeṇa—en detalle; divyāḥ—divinas; hi—ciertamente; ātma—Tú Mismo; vibhūtayaḥ—opulencias; yābhiḥ—con las cuales; vibhūtibhiḥ—opulencias; lokān—todos los planetas; imān—estos; tvam—Tú; vyāpya—omnipresente; tiṣṭhasi—permaneces.
Por favor, háblame en detalle de Tus poderes divinos, mediante los cuales Tú entras en todos estos mundos y resides en ellos.
En este verso parece que Arjuna ya está satisfecho con su comprensión del Señor Supremo, Kṛṣṇa. Por la gracia de Kṛṣṇa, Arjuna tiene experiencia personal, inteligencia, conocimiento y cualquier otra cosa que una persona pueda tener por medio de estos factores y ha entendido a Kṛṣṇa como la Suprema Personalidad de Dios. Para él no hay duda, pero sin embargo le pide a Kṛṣṇa que explique Su naturaleza omnipresente para que en el futuro la gente entienda, especialmente los impersonalistas, de que manera Él existe en Su aspecto omnipresente mediante Sus diferentes energías. Uno debe saber que Arjuna pregunta esto para el beneficio de la gente común.