Capítulo 11 · 5 / 52
11.5
श्रीभगवानुवाच ।
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥५॥
śrī bhagavān uvāca
paśya me pārtha rūpāṇi
śataśo’tha sahasraśaḥ
nānā-vidhāni divyāni
nānā-varṇākṛtīni ca
śrī bhagavān uvāca—la Suprema Personalidad de Dios dijo; paśya—solamente mira; me—Mío; pārtha—¡oh, hijo de Pṛthā!; rūpāṇi—formas; śataśaḥ—cientos; atha—también; sahasraśaḥ—miles; nānā-vidhāni—multicolor; divyāni—divinas; nānā—diversas; varṇa—coloreadas; akṛtīni—formas; ca—también.
El Señor Bienaventurado dijo: Mi querido Arjuna, ¡oh hijo de Pṛthā!, contempla ahora Mis opulencias, cientos de miles de diversas formas divinas, multicolores como el mar.
Arjuna quería ver a Kṛṣṇa en Su forma universal, que, aunque es una forma trascendental, se manifiesta únicamente para la manifestación cósmica y está por lo tanto, sujeta al tiempo transitorio de esta naturaleza material. Así como la naturaleza material es manifestada y no manifestada, del mismo modo, esta forma universal de Kṛṣṇa es manifestada y no manifestada. No está situada eternamente en el cielo espiritual como las demás formas de Kṛṣṇa. En lo que se refiere al devoto, él no ansía ver la forma universal, pero debido a que Arjuna quería ver a Kṛṣṇa de esa manera, Kṛṣṇa revela esta forma. No es posible que un hombre ordinario vea esta forma universal. Kṛṣṇa debe dar el poder para verla.