Capítulo 17 · 22 / 24
17.25
तदित्यनभिसन्धाय फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥२५॥
tad ity anabhisandhāya
phalaṁ yajña-tapaḥ-kriyāḥ
dāna-kriyāś ca vividhāḥ
kriyante mokṣa-kāṅkṣibhiḥ
tat—aquello; iti—ellos; anabhisandhāya—sin resultado fruitivo; phalam—el resultado del sacrificio; yajña—sacrificio; tapaḥ—penitencia; kriyāḥ—actividades; dāna—caridad; kriyāḥ—actividades; ca—también; vividhāḥ—variedad; kriyante—hechos; mokṣa-kāṅkṣibhiḥ—aquellos que realmente desean la liberación.
Uno debe hacer sacrificio, penitencia y caridad con la palabra tat. El propósito de tales actividades trascendentales es liberarse del enredo material.
Para ser elevado a la posición espiritual, uno no debe actuar para obtener ganancia material alguna. Las acciones deben llevarse a cabo para la ganancia última de ser transferido al reino espiritual, de regreso al hogar, de regreso a Dios.