ES

Capítulo 18 · 73 / 74

18.77

तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥७७॥

tac ca saṁsmṛtya saṁsmṛtya
rūpam atyadbhutaṁ hareḥ
vismayo me mahān rājan
hṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ

tat—aquello; ca—también; saṁsmṛtya—recordando; saṁsmṛtya—recordando; rūpam—forma; ati—grande; adbhutam—maravillosa; hareḥ—del Señor Kṛṣṇa; vismayaḥ—asombro; me—mi; mahān—grande; rājan—¡oh, Rey!; hṛṣyāmi—disfrutando; ca—también; punaḥ punaḥ—una y otra vez.

¡Oh Rey!, cuando recuerdo la maravillosa forma del Señor Kṛṣṇa, me asombro aún más y me regocijo una y otra vez.

Parece ser que Sañjaya por la gracia de Vyāsa, también pudo ver la forma universal de Kṛṣṇa que se exhibió a Arjuna. Por supuesto se dice que el Señor Kṛṣṇa nunca había exhibido dicha forma antes. Esta se le exhibió únicamente a Arjuna, sin embargo, algunos grandes devotos también pudieron ver la forma universal de Kṛṣṇa cuando se la mostró a Arjuna y Vyāsa era uno de ellos. Él es uno de los grandes devotos del Señor y se le considera una poderosa encarnación de Kṛṣṇa. Vyāsa reveló esto a su discípulo Sañjaya, quien recordaba esa forma maravillosa de Kṛṣṇa que se le exhibió a Arjuna y la disfrutaba repetidamente.