Capítulo 18 · 8 / 74
18.8
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत् ।
स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत् ॥८॥
duḥkham ity eva yat karma
kāya-kleśa-bhayāt tyajet
sa kṛtvā rājasaṁ tyāgaṁ
naiva tyāga-phalaṁ labhet
duḥkham—infeliz; iti—así pues; eva—ciertamente; yat—aquello que; karma—trabajo; kāya—el cuerpo; kleśa—difícil; bhayāt—por temor; tyajet—temor; saḥ—aquello; kṛtvā—después de hacer; rājasam—en la modalidad de la pasión; tyāgam—renunciación; na eva—ciertamente no; tyāga—renunciado; phalam—los resultados; labhet—gana.
Se dice que aquel que abandona los deberes prescritos por difíciles o por temor, está en la modalidad de la pasión. Dicha acción nunca conduce a la elevación de la renuncia.
Aquel que está en conciencia de Kṛṣṇa no debe dejar de ganar dinero por temor a estar realizando actividades fruitivas. Si trabajando uno puede utilizar su dinero en la conciencia de Kṛṣṇa, o si levantándose temprano por la mañana puede avanzar en su conciencia trascendental de Kṛṣṇa, no debe desistir por temor, ni porque dichas actividades se consideren difíciles. Esta clase de renunciación está en la modalidad de la pasión. El resultado del trabajo en dicha modalidad de la pasión es siempre miserable. Incluso si una persona renuncia al trabajo con ese espíritu, nunca obtiene el resultado de la renunciación.